Niech dziedziną funkcji będzie zbiór czteroelementowy:

$D_f=\left\{0,2,4,6\right\}$  

 

Niech funkcja będzie określona wzorem:

$f\left(x\right)=\left(x-2\right)\left(x-4\right)$  

 

Łatwo zauważyć, że argumenty x=2 oraz x=4 rzeczywiście są jedynymi miejscami zerowymi tej funkcji. 

 

Mamy opisać funkcję na dwa sposoby. Pierwszy z nich to zapisany przez nas wzór. Niech drugim sposobem będzie tabelka. Zanim sporządzimy tabelkę, obliczmy, jakie wartości przyjmuje funkcja dla kolejnych argumentów:

$f\left(0\right)=\left(0-2\right)\cdot \left(0-4\right)=\left(-2\right)\cdot \left(-4\right)=8$  

$f\left(2\right)=\left(2-2\right)\cdot \left(2-4\right)=0\cdot \left(-2\right)=0$  

$f\left(4\right)=\left(4-2\right)\cdot \left(4-4\right)=2\cdot 0=0$  

$f\left(6\right)=\left(6-2\right)\cdot \left(6-4\right)=4\cdot 2=8$  

 

Sporządzamy tabelkę:

 

$x$	$0$	$2$	$4$	$6$
$f\left(x\right)$	$8$	$0$	$0$	$8$

 

      $\underline{\text{uwaga}}$   Oczywiście dobrym przykładem byłaby także funkcja określona takim samym wzorem z dziedziną liczb rzeczywistych. Wtedy jednak nie moglibyśmy przedstawić funkcji w postaci tabelki (bo nie bylibyśmy w stanie wypisać wszystkich elementów dziedziny - zbiór liczb rzeczywistych ma przecież nieskończenie wiele elementów). Z tego względu wybraliśmy na dziedzinę zbiór czteroelementowy. Dziedziną mógłby być dowolny inny zbiór zawierający argumenty 2 oraz 4.