Kiedy w zdaniu nadrzędnym pojawia się czasownik, po którym używamy congiuntivo:

• jeśli podmiot w zdaniu podrzędnym jest taki sam, jak podmiot w zdaniu nadrzędnym, używamy di + bezokolicznika.
• jeśli podmioty są różne, używamy congiuntivo.

✗ (io) Penso che (io) sia felice.
✓ (io) Penso che (tu) sia felice.
✓ (io) Penso di (io) essere felice.

---

Uzupełnij zdania czasownikami w trybie oznajmującym, che + congiuntivo, albo di + bezokolicznikiem.

1.

di partecipare