Uzupełnij tekst czasownikami, odmienionymi w odpowiednim czasie i trybie.


Uwaga! Wstawione czasowniki zostały pogrubione w tłumaczeniu.

1. detti
Uzasadnienie: użyjemy congiuntivo presente po zdaniu nadrzędnym wprowadzającym opinię: ritengo che.

2. prescindere
Uzasadnienie: utarte wyrażenie: a prescindere da - pomijając coś.

3. viene / è ritenuta
Uzasadnienie: użyjemy strony biernej, jeśli chcemy wyrazić, że jest uważana za, czasownik venire podkreśla ciągłość/ stan, a czasownik essere po prostu opisuje czynność w danej chwili. 

4. si emancipi
Uzasadnienie: użyjemy congiuntivo presente po zdaniu spójniku: affinché.

5. ha posto / porre
Uzasadnienie: możemy użyć czasu przeszłego, wykazując, że ta czynność wydarzyła się wcześniej, lub użyć bezokolicznika, bo wcześniej mamy wyrażenie: ha saputo - potrafił - i potraktować to zdanie podrzędne jako jego uzupełnienie.

6. volevo / avrei voluto
Uzasadnienie: imperfetto oznacza stan w przeszłości, a condizionale passato możliwość niezrealizowaną w przeszłości.

7. avrebbe perso
Uzasadnienie: condizionale passato wskazuje na pewną możliwość niezrealizowaną w przeszłości.

Tłumaczenie:

Sądzę, że często w kulturze, w której żyjemy, dyktuje tak zwane normy zachowania, włączając w to rolę matki i ojca, poza ich symbolicznym znaczeniem. Zgodnie z tradycją, rola ojca, pomijając indywidualny charakter, staje się kluczowa/ jest uważana za kluczową w społeczeństwie, by popychać dziecko na zewnątrz, aż to odłączy się od rodziców. Jeśli chodzi o moje doświadczenie z naszą pierwszą córą, Giovanną, to jej ojciec potrafił być troskliwy ale i jednocześnie zaznaczył/ zaznaczyć granice wobec nieakceptowalnych zachowań, również wtedy, gdy ja chciałam wybaczyć, lub odpuścić. Gdyby tak nie było, Giovanna straciłaby szansę, by  nauczyć się poruszać się w systemie pełnym reguł i właściwych wskazówek, by stawiać czoła życiowym próbom.