Uwaga! Zdania warunkowe składają się z dwóch części - hipotezy/warunku, która jest zawarta w zdaniu podrzędnym, oraz zdania głównego, które wyraża skutek/rezultat spełnienia warunku.

• W I okresie warunkowym, zwanym także della realtà, hipoteza jest realna do spełnienia. W zdaniu nadrzędnym i podrzędnym możemy użyć czasu teraźniejszego (indicativo presente), przyszłego prostego (futuro semplice) oraz trybu rozkazującego (imperativo) w zależności od tego, co chcemy wyrazić, np. Se non piove, andrò al mare. (Jeśli nie będzie padać, pojadę nad morze.)

• II okres warunkowy wyraża warunek możliwy do spełnienia, odnoszący się do teraźniejszości. Budowa: se + congiuntivo imperfetto + condizionale presente, np. Se dovessimo lavorare, partiremmo. (Gdybyśmy nie musieli pracować, wyjechalibyśmy.)

• III  okres warunkowy może:
  - przedstawiać warunek niemożliwy do spełnienia,
  - przedstawiać warunek, który nie został spełniony w przeszłości.

Budowa: se + congiuntivo trapassato + condizionale composto, np.: Se avessi lavorato di meno, non saresti stato esausto. – Gdybyś pracował mniej (w przeszłości), byłbyś (wówczas) mniej wyczerpany.
Se avessi mangiato meno, non ti saresti sentito così male ieri. – Gdybyś zjadł mniej, nie czułbyś się wczoraj tak źle.

---

 Zastąp przyimek a i bezokolicznik właściwym okresem warunkowym, jak w przykładzie.

1. Se l'avessi saputo