Uwaga! Bezokolicznik w czasie teraźniejszym w języku włoskim może:

• wyrażać zalecenia w formie bezosobowej,
• wyrażać nieformalny tryb rozkazujący w formie przeczącej, np. Non fare rumore! (Nie hałasuj.)
• pełnić funkcję podmiotu lub dopełnienia, np. Leggere aiuta a studiare le lingue straniere. Czytanie pomaga w nauce języków obcych.)
• wyrażać hipotezę albo życzenie, np. A saperlo! (Ach, gdybym to tylko wiedziała)

Bezokolicznik w czasie przeszłym w języku włoskim wyraża czynność uprzednią do innej czynności wyrażonej w zdaniu.

Budowa: czasownik posiłkowy essere albo avere w bezokoliczniku + participio passato

Np.: Sono andata da loro dopo esser stata in palestra. (Byłam na siłowni i potem poszłam ich odwiedzić.)

---

Przekształcie poniższe zdania, używając bezokolicznika, jeśli to możliwe.

 

1. Jest to pełen okres warunkowy, nie ma możliwości wyrażenia go przy użyciu bezokolicznika.