Poeta dokonuje defrazeologizacji idiomu co jest grane w następujących wersach utworu:

„wiadomo, co jest grane: muzyka ludowa
w radio,wojskowe marsze na ulicach
w każde święto, na estradach piosenki młodzieżowe o
radości życia [...]”;

„odgrywa pantomimę wręczania wysuszanych kwiatów,
Wszyscy wiemy, co tu jest grane, wszyscy wiemy, co się za tym kryje”;