W tekście Białoszewskiego osoba mówiąca postrzega rzeczywistość za pomocą różnych zmysłów. Podstawowym narzędziem poznania jest zmysł wzroku (patrzę, ćmawość). W poszczególnych fragmentach narrator przygląda się m.in. ulicy czy niebu, zwraca uwagę na kolory („niebo pół żółtawe”). Obserwacja rzeczywistości połączona jest także z