Młoda Polska zaczyna się od zmęczenia światem, który miał działać rozsądnie, a zostawił po sobie chaos i niepokój. Ten odcinek wprowadza w epokę artystów, którzy zamiast naprawiać rzeczywistość, wolą ją przeżywać, kwestionować i rozkładać na emocje.

W tym materiale:

rozszyfrujesz, skąd wzięła się nazwa Młoda Polska i dlaczego mówi się też o modernizmie, fin de siècle czy epoce „-izmów”,
uporządkujesz, ramy czasowe epoki i zobaczysz, jak końcówka XIX wieku wpływa na nastroje twórców,
przyjrzysz się, dekadentyzmowi — pesymizmowi, poczuciu kryzysu wartości i zmęczeniu cywilizacją,
zobaczysz, czym jest hasło „sztuka dla sztuki” i jak zmienia się rola artysty wobec społeczeństwa,
poznasz, filozoficzne inspiracje epoki: schopenhaueryzm, bergsonizm i nietzscheanizm,
uporządkujesz, najważniejsze nurty i style Młodej Polski — od secesji i symbolizmu po impresjonizm i ekspresjonizm,
zrozumiesz, skąd bierze się chłopomania, cyganeria artystyczna i fascynacja innymi stanami świadomości.

To odcinek, który ustawia klimat całej epoki i pomaga zrozumieć, dlaczego w Młodej Polsce wszystko kręci się wokół psychiki, nastroju i sztuki samej w sobie. Dobra baza przed poezją Tetmajera, dramatami Wyspiańskiego i dalszym zanurzaniem się w modernistyczny świat.