Przyroda w utworze Przybosia zostaje ukazana jako strażnik odwiecznego porządku, który funkcjonuje niezależnie od człowieka: „Świat beze mnie się spełnia wolny i bezczuły”. Ponadto natura zdaje się reprezentować kluczowe wartości: niewinność, czystość, spokój. Z tego też powodu podmiot liryczny pragnie ją chronić, aby nie uległa destrukcyjnemu wpływowi człowieka.