a) Rzeczowniki konkretne:

• mrok
• schody
• dom
• ślady
• śnieg
• cień

 

Rzeczowniki abstrakcyjne:

• pustka
• żal
• milczenie 

 

Rzeczowniki konkretne pomagają budować atmosferę wiersza, która następnie wyrażana jest za sprawą rzeczowników abstrakcyjnych. 

 

b) Poeta w grze słów, którą posłużył się w drugiej strofie wiersza, wykorzystał zasady tworzenia czasowników dokonanych odrzeczownikowych: „śniegiem - ośnieżyć”, „cieniem - ocienić”, „milczeniem - pomilczeć”. 

 

c) Wymienione zabiegi poetyckie mają na celu budowanie nowych znaczeń w tekście oraz wyrażenie tego, co nie może być oddane przy pomocy bardziej konwencjonalnego doboru słów. Wyrazy ośnieżyć, ocienić, pomilczeć sugerują konieczność niemal namacalnego odbioru sytuacji , w jakiej znalazł się podmiot mówiący. Pomimo użycia szeregu rzeczowników abstrakcyjnych, przesłanie wiersza ma charakter metaforyczny.