Celem przesłuchań prowadzonych przez NKWD było „spreparowanie” więźnia, czyli całkowita zmiana jego osobowości. Odbywało się to poprzez liczne tortury, takie jak wybudzanie człowieka w nocy przez miesiące, a nawet lata, pozbawienie go prawa do załatwiania podstawowych potrzeb fizjologicznych podczas przesłuchań, oślepianie żarówką czy kuszenie widokiem upragnionej ciepłej kawy i papierosów. Samo śledztwo nie miało jedynie zmusić człowieka do podpisania stosownych dokumentów. Głównym celem NKWD było stworzenie nowej osoby, całkowicie ufającej sowieckiemu systemowi, takiej, dla której cała jej przeszłość wydaje się błędem. Przesłuchujący stawali się wybaczającymi, ratującymi więźniów dobroczyńcami, którzy wskazywali im nową, słuszną drogę.