Więźniowie odbywający wieloletnie wyroki odwykali całkowicie od wolności. Obozy stawały się ich nową rzeczywistością, miejscem względnie bezpiecznym, pozwalały uniknąć śledzenia czy podejrzeń. Skazańcy znali prawa łagrów, przepisy i zasady w nich panujące. Perspektywa życia na wolności napawała ich lękiem - funkcjonowanie poza obozem wymagało niesamowitej, ciągłej czujności. Sowiecki system był bezwzględny, a w ten sposób wykorzystywał słabe strony i obawy więźniów, tworzył z nich osoby zupełnie zniewolone, obawiające się się opuszczenia miejsca, w którym nauczyli się funkcjonować, do którego się dostosowali.