Moralność więźniów obozów sowieckich i nazistowskich była bardzo podobna. Ludźmi kierowała tylko jedna potrzeba - chęć przetrwania. Więźniowie żyli nadzieją, że wszystko, co teraz przechodzą, poskutkuje stworzeniem nowego, lepszego świata w przyszłości. Żeby ochronić swoje życie, czyli jedyne, co nie zostało im odebrane od razu po przybyciu do obozu, więźniowie byli w stanie oszukiwać, kraść, zabijać. Ponadto szukali jakichkolwiek elementów rzeczywistości, które choć w minimalnym stopniu przypominałyby im funkcjonowanie przed zamknięciem, często wiązało się to jednak z nieetycznym zachowaniem.