Przeciwstawienie towarzystwa stolikowego grupie Polaków przy drzwiach służy skontrastowaniu dwóch różnych postaw, jakimi kierowali się Polacy w czasach zaborów. Sposób ich ukazania jednoznacznie wskazuje, po której stronie opowiada się autor dramatu. Towarzystwo stolikowe zostało bowiem przedstawione karykaturalnie, w formie przypominającej pamflet. Ułatwia to ocenę moralną ich czynów. W momencie, gdy zebrani przy stolikach damy i oficerowie rozmawiają o balach i wyższości literatury francuskiej nad polską, ludzie zebrani przy drzwiach wspominają wieloletnią katorgę uczestnika powstania. Służalczość, karierowiczostwo, bierność i zdrada w celu osiągnięcia własnej korzyści została tutaj skontrastowania z patriotyzmem, poświęceniem dla dobra ojczyzny, odwagą i aktywizmem.