Trzy cechy polskiej literatury powojennej, o której pisze Zbigniew Jarosiński:

1. Różnorodność tematyki, nurtów, formacji literackich - brak jest dominującego stylu w powojennej literaturze, wyodrębnić można wiele odmiennych tendencji i prądów, które pojawiały się jednocześnie, część z nich bardzo szybko znikała.

2. Podział na literaturę krajową i emigracyjną - równolegle do twórców działających w kraju publikowali także polscy pisarze żyjący na emigracji, wszyscy jednak czerpali z tej samej tradycji kulturalno-historycznej.

3. Obfitość współczesnej literatury - nie chodzi jedynie o zwiększenie liczby twórców, we współczesnej literaturze pojawiły się nowe formy pisarskie, niektóre gatunki natomiast istniejące od wielu wieków całkowicie zmieniły swój charakter.