Przykładowo:

Polskie społeczeństwo początku XX wieku jest podzielone, przeżywające kryzys wartości, zagubione. Jego obraz opisuje Żeromski w Przedwiośniu, Nałkowska w Granicy, a także Gombrowicz w Ferdydurke.

W Przedwiośniu wyraźnie zauważalne są ogromne nierówności społeczne. Najbiedniejsi żyją w tragicznych warunkach, cierpią biedę i choroby. Nie zwracają na nich uwagi żyjące wygodnie ziemiaństwo oraz elity, choć to właśnie praca ubogich robotników zapewnia im dobrobyt. Polska rzeczywistość po odzyskaniu niepodległości zawodzi, jednak niektórzy zdają się cieszyć z odzyskania wolności, mimo fatalnego