Dojrzewanie człowieka stanowi proces niezwykle skomplikowany, związany z próbami poszukiwania siebie, swojej tożsamości, odnalezienia miejsca w świecie. Jest niejednorodny i niejednoznaczny, często połączony z rozczarowaniem rzeczywistością oraz utratą wszelkich złudzeń.

Wchodzenie w dorosłość Cezarego Baryki, bohatera Przedwiośnia, okazuje się bolesne. Jego dzieciństwo początkowo zdaje się beztroskie, choć pełne buntu. Naiwny Cezary prędko ulega rewolucyjnym postulatom, później poznaje przedstawiony przez ojca mit „szklanych domów”, by ostatecznie dotrzeć do Polski i boleśnie rozczarować się tym, co w niej zastaje. Z czasem zaczyna doceniać