Cechy stylu indywidualnego Brunona Schulza:

• narracja pierwszoosobowa („Te nocne seanse pełne były dla mnie tajemniczego uroku [...]”);
• oniryzm („Oczarowana i zmylona wyobraźnia wytwarza złudne plany miasta, rzekomo dawno znane i wiadome, w których te ulice mają swe miejsce i swą nazwę, a noc w niewyczerpanej swej płodności nie ma nic lepszego do roboty, jak dostarczać nowych i urojonych konfiguracyj”);
• mityzacja („Mogłeś tam znaleźć ognie bengalskie, szkatułki