a) Podczas własnego przesłuchania Józef K. wykazuje się brawurą, sprawia wrażenie pewnego siebie i zdeterminowanego, by ujawnić absurd sytuacji, w jakiej się znalazł. Na pytania sędziego odpowiada zdecydowanym tonem, wręcz zuchwale („To, co powiedział, powiedział ostro, ostrzej, niż zamierzał, a jednak słusznie”). Zachęcony żywiołową reakcją publiczności przejmuje