Przykładowo:

W obu dziełach rewolucja rodzi się z nudy, której źródłem jest u Mrożka klasyczne umeblowanie pokoju, u Witkacego zaś - żmudna, pozbawiona głębszego znaczenia praca. Znużeni dotychczasową sytuacją bohaterowie pragną dokonać zmiany za wszelką cenę, złudnie wierząc w możliwość zaprowadzenia doskonałego porządku.

Szewcy w dramacie Witkacego nienawidzą wykonywanej przez siebie pracy - monotonnej („Hej! Hej! Kuj podeszwy! Kuj podeszwy!”) i niewygodnej („Skręcaj twardą skórę, łam sobie palce!”). Frustracja spowodowana