Autorka nazywa przeprowadzony przez Towarzyszy X i Abramowskiego przewrót „ściśle techniczną operacją”. Pozbawiona ludzkich czynników (emocji, idei) rewolucja przypomina zautomatyzowany, niepowstrzymany proces. Akcję dramatu wieńczy opadnięcie żelaznej kurtyny, która - zdaniem Janion - obwieszcza „katastrofę ostateczną”, czyli koniec sztuki oraz dotychczasowego porządku. Nadchodząca apokalipsa nie daje światu żadnej nadziei na odrodzenie, a jej naturalną konsekwencją będzie kres historii.