W wierszu Kazimierza Przerwy-Tetmajera dominuje nastrój pesymizmu, charakterystyczny dla postawy dekadentyzmu. Jest on spowodowany nadchodzącym końcem wieku, który był rozczarowaniem i czasem utraty złudzeń. Podmiot liryczny pragnie odpowiedzi na swoje pytania, lecz jego rozmówca „Głowę zawiesił niemy”, okazując swą bezsilność, zobojętnienie i bierność.