Konstrukcja utworu jest precyzyjna i zasadniczo niezmienna aż do ostatniej części. W każdej z czterech strof na początku pierwszego i trzeciego wersu zostają bowiem wskazane pewne postawy, które następnie podmiot liryczny neguje. Kompozycja ta podkreśla rozpaczliwe poszukiwanie czegoś, co zmieni sytuację podmiotu lirycznego, zapewni mu nadzieję. Każda z tych prób jest jednak skazana na niepowodzenie. Jednocześnie budowa tekstu wywołuje