Rozłucki postrzega powstanie z rosyjskiej perspektywy, na co wskazują następujące fragmenty tekstu:

• [...] synka małego miał, kiedy to podłe powstanie przyszło.
• Ten mój bratanek - zdradził.
• [...] uszedł nocą do bandy.
• [...] "że wierny obowiązkowi dla swojej ojczyzny" - i tym podobne brednie.
• Mnie, swego przełożonego i stryja, wzywa, żebym także splamił swój oficerski honor, złamał przysięgę i uciekał za nim do bandy, do lasu.