Hymn św. Franciszka z Asyżu jest utworem pochwalnym, o czym świadczy jego treść. Widać to już w słowach otwierających wiersz: „Bądź pochwalony, Rozdawco cierpienia!” i w dalszej części: „I śpiewam: bądź pochwalony!”. Wielokrotnie powtarza się w nim również apel o chwalenie Pana, skierowany do pozostałych dzieł stworzenia: 

• „Ty, słońce, przede wszystkim, zestrój swoje blaski
  w hymn płomienisty,
  albowiem przezeń nam świecisz [...]”,
• „O bracie mój, księżycu! o siostry me, gwiazdy!
  Chwalcie wraz ze mną Miłość [...]”.

Osoba mówiąca zwraca uwagę na następujące przymioty Boga:

• stwórca świata,
• miłosierny,
• transcendentny,
• wszechmocny,
• sprawiedliwy.