a) Giaur to postać niejednoznaczna, którą kierują sprzeczne emocje. Miłość do Leili wydobywa z bohatera to, co najlepsze; wypowiada się on o kobiecie z ogromną czułością i przywiązaniem, gdyż uczucie to zmieniło jego egzystencję. Stało się ono dla niego źródłem prawdziwego szczęścia oraz spełnienia. Z tego też powodu bohater zdecydował się na zabicie Hassana: „Wszystko, co czułem i co dokonałem, / Jeśli to znakiem kochania - kochałem!”.  Wydarzenie to świadczy o negatywnych uczuciach doświadczonych przez Giaura, gdyż wiąże się z chęcią zemsty za to, co spotkało Leilę, ujawnia jego okrucieństwo: „Prorok twej głowy nie wyrwie spode mnie. / Allach wołał, wiatr prośbę rozdmuchał, / Allach nie słyszał albo nie wysłuchał. / O psie pogański! czyż Opatrzność głucha / Na krzyk Leili twych krzyków wysłucha?”. Samo morderstwo nie przynosi ulgi bohaterowi: „Cóż bym dał za to, gdybym w jego twarzy / Mógł widzieć rozpacz ginących zbrodniarzy! / Widzieć, jak późna, niedołężna skrucha / Z konającego wywołuje ducha / Zbrodnię - i nie chce zbrodniarza rozgrzeszyć, / Nie może zbawić, a nawet pocieszyć. [...]”. Obecnie zaś, już w czasie pobytu w klasztorze, Giaur odczuwa obojętność, obce są mu miłość oraz nienawiść. 

 

b) Miłość do Leili zostaje przedstawiona jako