Karolina Szarłatowiczówna była osieroconą kuzynką Wielosławskich. Jej rodzice zginęli w wyniku rewolucji na Ukrainie, dziewczyna straciła też cały majątek, dlatego mieszkała u wujostwa w Nawłoci. Z głównym bohaterem łączą ją podobne doświadczenia, jednak Karusia była wrażliwą, wesołą i inteligentną dziewczyną. Zdawałby się, że młodzi są dla siebie przeznaczeni, co potęguje scena obserwowania panny w samej koszuli przez Cezarego (podobna do spotkania Tadeusza i Zosi). Niestety Baryka zadrwił z uczuć Karoliny, wdał się w romans, o którym ona wiedziała, jednak nigdy nie powiedziała o swoich uczuciach.

Ta para bohaterów, choć podobnych, różni się od siebie znaczenie. Karolina była pozytywną postacią, ale także dumną. Nigdy nie przyznała się, że kocha Cezarego, gdyż byłoby to dla niej upokorzeniem. Boryka natomiast okazał się być zimnym i bezdusznym człowiekiem - wieść o śmierci dziewczyny przyjął z obojętnością.