Język utworu trudno nazwać poetyckim, ponieważ jest bardzo prostu i w głównej mierze potoczny. Jedynie w drugiej części wiersza pojawiają się sformułowania metaforyczne, które zbliżają się do stylu poetyckiego. Można odnaleźć także paralelizm składniowy ("Ktoś musi zepchnąć gruzy...", "Ktoś musi przywlec belkę..." oraz epitety ("fotogeniczne", "wszystkie"). Jednakże można powiedzieć, że utwór jest raczej ubogi w środki poetyckie.