Narrator przedstawia Jahusów jako istoty zwierzęce, które trzyma się w stajni i wyprowadza na pola, gdzie same zdobywają sobie pożywienie. Mężczyzna ma do nich negatywne nastawienie, brzydzi się ich i boi.

Świadczy o tym fragment, który rozpoczyna się słowami: Houyhnhnmowie trzymają Jahusów, używanych do roboty, w stajniachnie bardzo od domu odległych, resztę zaś wypędzają na pewne pola, gdzie wykopują korzenie (...). a kończy zdaniem: Krzyczałem, ile sił, na co przybiegł skarogniady, a ona wypuściła mnie z największym żalem z objęć i zaraz uciekła na przeciwległy brzeg, gdzie stała przez cały czas, jak się ubierałem, i wyła żałośnie.