W języku niemieckim wyróżniamy prosty, przestawny i końcowy szyk zdania. Szyk prosty i przestawny możemy spotkać już w pojedynczych zdaniach, a także w tych złożonych po niektórych spójnikach. Z kolei szyk końcowy charakteryzuje zdania poboczne. 

• Po spójnikach und (i, a), aber (ale) i denn (bo, ponieważ) występuje szyk prosty. Na pierwszym miejscu stawiamy podmiot, a na drugim orzeczenie. 
• Spójnik deshalb (dlatego) wprowadza szyk przestawny. Oznacza to, że orzeczenie przenosimy przed podmiot.
• Po spójnikach weil (bo, ponieważ), dass (że), obwohl (chociaż) i ob (czy) stosujemy szyk końcowy. Orzeczenie lub jego odmienna część zajmuje ostatnie miejsce w zdaniu. 

---

 

1. Ich mag seine Intelligenz, aber ich finde ihn dominant / apodiktisch. (Lubię jego inteligencję, ale uważam, że jest apodyktyczny.) 

2. Lina ist gesellig und versteht sich mit allen gut. (Lina jest towarzyska i dobrze się ze wszystkimi dogaduje.)