W języku niemieckim wyróżniamy prosty, przestawny i końcowy szyk zdania. Szyk prosty i przestawny możemy spotkać już w pojedynczych zdaniach, a także w tych złożonych po niektórych spójnikach. Z kolei szyk końcowy charakteryzuje zdania poboczne. 

• Po spójnikach aber (ale) i denn (bo, ponieważ) występuje szyk prosty. Na pierwszym miejscu stawiamy podmiot, a na drugim orzeczenie. 
• Spójniki deshalb (dlatego) i trotzdem (mimo to) wprowadzają szyk przestawny. Oznacza to, że orzeczenie przenosimy przed podmiot.
• Po spójnikach weil i da (bo, ponieważ), dass (że) oraz obwohl (chociaż) stosujemy szyk końcowy. Orzeczenie lub jego odmienna część zajmuje ostatnie miejsce w zdaniu. Zdanie poboczne ze spójnikiem da przeważnie pojawia się jako pierwsze. Wtedy w zdaniu głównym po przecinku obowiązuje szyk przestawny.

---

  

1. Nina wirkt nicht besonders gesellig, trotzdem hat sie viele Freunde. (Nina sprawia wrażenie niezbyt towarzyskiej, mimo to ma dużo przyjaciół.)

2. Ich mag Christoph, denn er ist loyal. (Lubię Christopha, bo jest lojalny.)