Tryb rozkazujący drugiej osoby liczby pojedynczej charakteryzuje brak zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Jeżeli temat czasownika kończy się na -t, -d, -m, -n, przeważnie dodajemy do niego końcówkę -e. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. 

Przykłady:

• Kauf frische Brötchen! (Kup świeże bułki!) 
• Nimm das Pausenbrot mit! (Zabierz ze sobą drugie śniadanie!)
• Ruf mich an! (Zadzwoń do mnie!)  
• Arbeite nicht so viel! (Nie pracuj tak dużo!) 

Tryb rozkazujący drugiej osoby liczby mnogiej tworzymy, pomijając wyłącznie zaimek osobowy (ihr). Czasownik pozostaje bez zmian.

Przykłady:

• Macht Hausaufgaben! (Odróbcie zadania domowe!)
• Kommt um 21.00 Uhr nach Hause zurück! (Wróćcie do domu o 21:00!) 
• Esst nicht so viele Süßigkeiten! (Nie jedzcie tak dużo słodyczy!) 
• Helft mir, bitte! (Proszę, pomóżcie mi!) 

Możemy tworzyć także tryb rozkazujący formy grzecznościowej. Wystarczy, że zdanie zaczniemy od orzeczenia, a po nim postawimy zaimek osobowy Sie. Zdanie w trybie rozkazującym wygląda więc tak samo jak pytanie, różni się jedynie znakiem interpunkcyjnym. 

Przykłady:

• Wiederholen Sie bitte! (Proszę powtórzyć!) 
• Fahren Sie drei Haltestellen mit der Straßenbahn! (Proszę jechać trzy przystanki tramwajem!) 
• Sprechen Sie bitte langsamer! (Proszę mówić wolniej!) 
• Machen Sie bitte die Tür zu! (Proszę zamknąć drzwi!) 

---

 

1. Lüfte die Wohnung! (Przewietrz mieszkanie!)