W języku niemieckim odmieniamy przymiotniki, które pełnią rolę przydawki, czyli zajmują miejsce bezpośrednio przed rzeczownikiem, odnoszą się do niego i określają go. Odmiana przymiotnika polega na dodaniu do niego odpowiednich końcówek. 

Końcówki przymiotnika po rodzajniku nieokreślonym: 

	Rodzaj męski	Rodzaj żeński	Rodzaj nijaki	Liczba mnoga
Mianownik	ein + -er	eine + -e	ein + -es	-e
Celownik	einem + -en	einer + -en	einem + -en	-en
Biernik	einen + -en	eine + -e	ein + -es	-e

• Ostatnie litery przymiotników po rodzajniku nieokreślonym w mianowniku informują nas, jakiego rodzaju jest rzeczownik: -er odpowiada rodzajowi męskiemu, -e – żeńskiemu, a -es – nijakiemu.
• W bierniku zmianie ulega jedynie końcówka w rodzaju męskim, -er przekształcamy na -en.
• W liczbie mnogiej nie mamy rodzajnika nieokreślonego, więc w pierwszym i czwartym przypadku do przymiotników przyłączamy końcówkę rodzajnika określonego die czyli -e.
• We wszystkich rodzajach liczby pojedynczej, a także w liczbie mnogiej w celowniku do przymiotników dodajemy końcówkę -en.
   

Odmiana przymiotnika po zaimku dzierżawczym (na przykładzie zaimka dzierżawczego mein):

	Rodzaj męski	Rodzaj żeński	Rodzaj nijaki	Liczba mnoga
Mianownik	mein + -er	meine + -e	mein + -es	meine + -en
Celownik	meinem + -en	meiner + -en	meinem + -en	meinen + -en
Biernik	meinen + -en	meine + -e	mein + -es	meine + -en

• Przymiotniki po zaimku dzierżawczym w liczbie pojedynczej odmieniamy tak samo jak po rodzajniku nieokreślonym.
• We wszystkich przypadkach liczby mnogiej do przymiotników po zaimku dzierżawczym dodajemy końcówkę -en. 

---

 

Meine Familie wohnt in einem kleinen Haus am südlichen Stadtrand.