Tryb rozkazujący drugiej osoby liczby pojedynczej charakteryzuje brak zaimka osobowego (du) oraz końcówki czasownika -(e)st, zarówno w czasownikach regularnych, jak i nieregularnych. Jeżeli temat czasownika kończy się na -t, -d, -m, -n, przeważnie dodajemy do niego końcówkę -e. Czasowniki, które podczas odmiany otrzymują przegłos, tracą go w trybie rozkazującym. 

Przykłady:

• die Hausaufgaben machen → Du machst Hausaufgaben. → Mach Hausaufgaben!
• keine Süßigkeiten kaufen → Du kaufst keine Süßigkeiten. → Kauf keine Süßigkeiten!
• 8 Stunden schlafen → Du schläfst 8 Stunden. → Schlaf 8 Stunden! 
• am Wochenende arbeiten → Du arbeitest am Wochenende. → Arbeite am Wochenende!

---

 

1. Steh früh auf! (Wstawaj wcześnie!)