W języku niemieckim wyróżniamy niewielką grupę czasowników nazywanych modalnymi. Wśród nich są müssen (musieć), können (móc, umieć, potrafić) i wollen (chcieć). Charakteryzuje je nieregularna odmiana. Formy w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej nie otrzymują żadnej końcówki odmiany i wyglądają tak samo. 

Odmiana müssen, können i wollen:

	müssen	können	wollen
ich	muss	kann	will
du	musst	kannst	willst
er, sie, es	muss	kann	will
wir	müssen	können	wollen
ihr	müsst	könnt	wollt
sie, Sie	müssen	können	wollen

Czasownik modalny przeważnie występuje z innym czasownikiem. Wtedy odmieniony czasownik modalny zajmuje miejsce orzeczenia. Jest on tam, gdzie stałby każdy inny czasownik. Natomiast drugi czasownik w formie podstawowej czyli bezokoliczniku umieszczamy na końcu zdania.

---

 

1. Ich will heute Abend ins Kino gehen. (Dziś wieczorem chcę iść do kina.)

2. Leonie muss heute zu Hause bleiben. (Leonie musi dzisiaj zostać w domu.)