W języku niemieckim wyróżniamy niewielką grupę tzw. czasowników modalnych. Są to między innymi:

• können (móc, umieć, potrafić);
• müssen (musieć);
• wollen (chcieć).

Czasowniki modalne odmieniamy nieregularnie. Formy w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej nie przyłączają żadnej końcówki odmiany i wyglądają tak samo. 

	können	müssen	wollen
ich	kann	muss	will
du	kannst	musst	willst
er, sie, es	kann	muss	will
wir	können	müssen	wollen
ihr	könnt	müsst	wollt
sie, Sie	können	müssen	wollen

Czasownik modalny przeważnie nie występuje samodzielnie, lecz z innym czasownikiem. Wtedy odmieniony czasownik modalny zajmuje miejsce orzeczenia, a na końcu zdania stoi drugi czasownik w formie podstawowej czyli w bezokoliczniku.

Przykłady:

• Er muss mehr lernen. (On musi więcej się uczyć.) 
• Wir wollen am Freitag ins Kino gehen. (Chcemy pójść w piątek do kina.) 
• Kannst du Spanisch sprechen? (Umiesz mówić po hiszpańsku?)

---

 

- Kannst du schwimmen? (Umiesz pływać?)
- Nein, aber ich will es lernen. (Nie, ale chcę się nauczyć.)
- Dann musst du einen Schwimmkurs besuchen. (Więc musisz iść na kurs pływania.)

- Kannst du reiten? (Umiesz jeździć konno?)
- Nein, aber ich will es lernen. (Nie, ale chcę się nauczyć.)
- Dann musst du einen Reitkurs besuchen. (Więc musisz iść na kurs jeździecki.)