W języku niemieckim wyróżniamy niewielką grupę tzw. czasowników modalnych. Są to między innymi:

• können (móc, umieć, potrafić);
• müssen (musieć);
• wollen (chcieć).

Czasowniki modalne odmieniamy nieregularnie. Formy w pierwszej i trzeciej osobie liczby pojedynczej nie przyłączają żadnej końcówki odmiany i wyglądają tak samo. 

	können	müssen	wollen
ich	kann	muss	will
du	kannst	musst	willst
er, sie, es	kann	muss	will
wir	können	müssen	wollen
ihr	könnt	müsst	wollt
sie, Sie	können	müssen	wollen

Czasownik modalny przeważnie nie występuje samodzielnie, lecz z innym czasownikiem. Wtedy odmieniony czasownik modalny zajmuje miejsce orzeczenia, a na końcu zdania stoi drugi czasownik w formie podstawowej czyli w bezokoliczniku.

---

 

1. Nein, Stefan kann nicht Tennis spielen. (Nie, Stefan nie potrafi grać w tenisa.)