W języku francuskim istnieje czas literacki, używany do pisania powieści, opowiadań, tekstów historycznych i artykułów: le passé simple. Nie używamy go w języku mówionym, a w języku pisanym zastępuje le passé composé. Służy zatem do wyrażania czynności dokonanych, skończonych, które nie mają związku z teraźniejszością. 

Schemat tworzenia czasu passé simple: temat czasownika + końcówki, które podzielić można na 4 grupy. Schemat odmiany w passé simple przedstawiono na przykładzie czasowników: parler (mówić), finir (kończyć), perdre (zgubić) oraz recevoir (otrzymać). 

	czasowniki kończące się na -er (np. parler)		czasowniki kończące się na -ir oraz -re (np. finir, perdre)		czasowniki kończące się na -oir/e (np. pouvoir)
Je/J'	-ai	parlai	-is	finis / perdis	-us	pus
Tu	-as	parlas	-is	finis / perdis	-us	pus
Il/Elle/On	-a	parla	-it	finit /perdit	-ut	put
Nous	-âmes	parlâmes	-îmes	finîmes / perdîmes	-ûmes	pûmes
Vous	-âtes	parlâtes	-îtes	finîtes / perdîtes	-ûtes	pûtes
Ils/Elles	-èrent	parlèrent	-irent	finirent / perdirent	-urent	purent

 

Należy jednak pamiętać, że w tym czasie jest dość dużo wyjątków, czyli czasowników, które mają niestandardowe tematy, do których dodajemy końcówki:

• avoir (mieć) -> eu-, np. j'eus - miałem
• être (być) -> fu-, np. tu fus - byłeś
• boire (pić) -> bu-, np. il but - pił
• devoir (musieć) -> du-, np. elle dut - musiała
• lire (czytać) -> lu-, np. nous lûmes - czytaliśmy
• mettre (kłaść, położyć) -> mi-, np. vous mîtes - położyliście 
• mourir (umierać) -> mour-, np. ils moururent - umarli
• naître (rodzić się) -> naqu-, np. elles naquirent - urodziły się
• prendre (wziąć) -> pri-, np. je pris - wziąłem
• vivre (żyć) -> vécu-, np. tu vécus - żyłeś
• voir (widzieć) -> vi-, np. il vit - widział
• tenir (trzymać) -> tin-, np. nous tînmes - trzymaliśmy
• faire (robić) -> fi-, np. vous fîtes - zrobiliście

---

 

La Grenouille qui veut se faire aussi grosse que le Bœuf

Une Grenouille vit un Bœuf