Rodzaj żeński narodowości najczęściej tworzy się poprzez dodanie do niego samogłoski -e na końcu, np. allemand - allemande (Niemiec - Niemka); holandais - holandaise (Holender - Holenderka).

Jeżeli narodowość kończy się na -e, to wygląda tak samo w obu rodzajach, np. belge (Belg/Belgijka).

Jeśli natomiast narodowość kończy się spółgłoską -n, to zamiast -e dodajemy końcówkę -ne, np. italien - italienne (Włoch - Włoszka).

Natomiast jeśli narodowość kończy się na -c, to końcówka -c zmienia się na -que, np. grec - greque (Grek - Greczynka).

---

Najczęstsze sposoby na tworzenie żeńskich nazw zawodów i wykonawców czynności:

• spółgłoska + e: un professeur - une professeure (nauczyciel - nauczycielka)
• -er -> -ère: un policier - une policière (policjant - policjantka)
• -eur -> -euse: un chanteur - une chanteuse (piosenkarz - piosenkarka)
• -teur -> -trice: un acteur - une actrice (aktor - aktorka)
• -en -> -enne: un pharmacien - une pharmacienne (farmaceuta - farmaceutka)

Niektóre zawody mają formę uniwersalną, tzn. zarówno męską, jak i żeńską, np. un/une élève (uczeń/uczennica), un/une dentiste (dentysta/dentystka), un/une juge (sędzia/sędzina), un/une artiste (artysta/artystka). Dotyczy to tych form, które kończą się na -e.

---

 

a. une artiste - artystka

b. une avocate - pani adwokat

c. irlandaise - Irlandka