Najczęstsze sposoby na tworzenie żeńskich nazw zawodów i wykonawców czynności:

• spółgłoska + e: un professeur - une professeure (nauczyciel - nauczycielka)
• -er -> -ère: un policier - une policière (policjant - policjantka)
• -eur -> -euse: un chanteur - une chanteuse (piosenkarz - piosenkarka)
• -teur -> -trice: un acteur - une actrice (aktor - aktorka)
• -en -> -enne: un pharmacien - une pharmacienne (farmaceuta - farmaceutka)

Niektóre zawody mają formę uniwersalną, tzn. zarówno męską, jak i żeńską, np. un/une élève (uczeń/uczennica), un/une dentiste (dentysta/dentystka), un/une juge (sędzia/sędzina), un/une artiste (artysta/artystka). Dotyczy to tych form, które kończą się na -e.

---

 

le cuisinier -> la cuisinière (kucharz)

le boulanger -> la boulangère (piekarz)

le mécanicien -> la mécanicienne (mechanik)

le vendeur -> la vendeuse (sprzedawca)

le directeur de communication -> la directrice de communication (dyrektor ds. komunikacji)

le journaliste -> la journaliste (dziennikarz)