PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Bezokolicznika w formie podstawowej (infinitive) używamy z innymi czasownikami odnosząc się do przeszłości, teraźniejszości i przyszłości (zależnie od kontekstu).

Formy ciągłej bezokolicznika (to + be + czasownik z końcówką -ing) używamy, by pokazać trwanie lub ciągłość czynności.

Formy dokonanej (to + have + past participle) używamy odnosząc się do przeszłości. Wskazuje on, że czynność odbyła się przed czynnością opisywaną przez czasownik główny.

Formy ciągłej dokonanej (to + have + been + czasownik z końcówką -ing) używamy, by odnieść się do przeszłości i podkreślić ciągłość tej czynności, która miała miejsce przed czynnością wyrażoną czasownikiem głównym.

Forma teraźniejsza czasownika z końcówką -ing często występuje w funkcji podmiotu lub dopełnienia.

Perfect gerund to forma having + past participle. Wyraża on czynność dokonaną, która miała miejsce w przeszłości i występuje po czasowniku, który łączy się z czasownikami z końcówką -ing.

Past participle to imiesłów bierny, czyli czasownik regularny z końcówką -ed lub III forma czasownika nieregularnego z tabeli (w podręczniku na stronach 199-200).