PRZECZYTAJ! To ułatwi Ci zrozumienie rozwiązania i pracę nad tym zadaniem.

Czasownika w formie podstawowej + to używamy:

- po wyrażeniach: would like, would prefer, would love, itp. jeżeli odnoszą się one do konkretnej sytuacji,

- po przymiotnikach wyrażających uczucia i emocje, chęć lub jej brak, cechy charakteru oraz po lucky i fortunate, np. I was happy to help. (Z chęcią pomogłem/am.),

- w konstrukcji: It + be + przymiotnik lub rzeczownik,

- po czasownikach: ask, learn, explain, decide, find out, want, want to know itp. jeżeli występuje po nich zaimek względny, np. I wanted to know how it happened. (Chciałem/am wiedzieć, jak to się stało.),

- w wyrażeniach: to tell the truth, to be honest, to sum up, to begin with, itp.

Czasownika w formie podstawowej bez to używamy:

- po czasownikach modalnych, np. must, should, can,

- po czasownikach: let, make, see, hear, feel, 

- po wyrażeniach had better i would rather.

Czasownika z końcówką -ing używamy:

- po czasownikach: admit, appreciate, avoid, continue, can't stand, deny, fancy, go (w określeniach czynności, np. go shopping (iść na zakupy), imagine, involve, mind, miss, quit, save, suggest, practise, consider, prevent,

- po wyrażeniach: in addition to, be/get used to, look forward to, object to,

- po czasownikach like, love, hate, enjoy, prefer, dislike, don't mind, jeżeli wyrażamy ogólne upodobania (ale mówiąc o konkretnej sytuacji używamy po nich to + czasownik w formie podstawowej),

- po czasownikach spend, waste, lose (time, money, itp.).

Po niektórych czasownikach, np. start, begin możemy wstawić zarówno to + czasownik w formie podstawowej, jak i czasownik z końcówką -ing, jednak zwykle nie umieszczamy po sobie dwóch czasowników z końcówką -ing.