Pierwszy tryb warunkowy (first conditional) służy do wyrażania sytuacji realnych lub prawdopodobnych w teraźniejszości i przyszłości. Jeśli zostanie spełniony pewien warunek, coś się wydarzy. W zdaniach warunkowych typu pierwszego stosujemy dwa czasy -  teraźniejszy prosty (present simple) oraz przyszły prosty (future simple).

 

Zastosowanie pierwszego trybu warunkowego

• sytuacje, które mogą się wydarzyć w przyszłości, jeśli zostaną spełnione pewne warunki, np.
  
  If you help me with the project, I will go to the cinema with you. (Jeśli pomożesz mi z projektem, pójdę z tobą do kina.)
  
  If she calls me, I will invite her to my birthday party. (Jeśli do mnie zadzwoni, zaproszę ją na moje przyjęcie urodzinowe.)
  
  

• skutki w przyszłości wynikające z danej sytuacji, np.
  
  If it rains, I won’t go for a walk. (Jeśli będzie padać, to nie pójdę na spacer.)
  
  If you don’t hurry up, you will miss the bus. (Jeśli się nie pospieszysz, to spóźnisz się na autobus.)

   

Tworzenie pierwszego trybu warunkowego

Pierwszy okres warunkowy składa się z dwóch części: pierwszej części, która opisuje warunek (zdanie warunkowe), oraz drugiej części, która opisuje skutek lub reakcję na warunek (zdanie główne). Oba zdania są połączone przy użyciu spójnika if (jeśli).

 

Zdanie warunkowe (z if)	Zdanie główne
If + present simple,	future simple
If you study hard, (Jeśli będziesz się pilnie uczyć, If it rains, (Jeśli/Gdy będzie padać,	you will pass the exam. zdasz egzamin.) I will stay at home. zostanę w domu.)

Pamiętaj, że zdanie warunkowe (z if)  musimy oddzielić przecinkiem od zdania głównego. 

 

Uwaga!

• zasady tworzenia czasu present simple zostały omówione tutaj [odnośnik do present simple]

• więcej na temat czasu future simple, dowiesz się tutaj [odnośnik do future simple]