Przymiotnik to część mowy, która określa cechy rzeczownika (np. osoby, rzeczy, obiektu, zjawiska, stanu). Przymiotniki można stopniować, co pozwala na tworzenie porównań lub wyróżnienie cechy na tle innych (czyli określenia, że coś jest najbardziej jakieś).

Tworzenie

Większość przymiotników posiada trzy stopnie:

1. stopień równy (np. strong - silny, dangerous - niebezpieczny);

2. stopień wyższy (np. stronger - silniejszy, more dangerous - bardziej niebezpieczny);

3. stopień najwyższy (np. the strongest - najsilniejszy, the most dangerous - najbardziej niebezpieczny).

Wyróżniamy trzy rodzaje przymiotników, z których każdy utworzy stopień wyższy i najwyższy na innej zasadzie:

1. przymiotniki krótkie (dwusylabowe z końcówką -y lub jednosylabowe);

2. przymiotniki długie (wielosylabowe);

3. przymiotniki stopniujące się nieregularnie.

 

Tabela 

	Stopień równy	Stopień wyższy	Stopień najwyższy
przymiotniki krótkie	tall big  healthy	taller bigger healthier	the tallest the biggest  the healthiest
przymiotniki długie	beautiful boring careful	more beautiful more boring more careful	the most beautiful the most boring the most careful
nieregularne	good bad many/much	better  worse more	the best the worst the most

→ Stopień wyższy – zasady tworzenia 

1. Przymiotniki krótkie

• do przymiotników jednosylabowych dodajemy końcówkę -er, np.:
  
  tall – taller (wysoki – wyższy)
  small – smaller (mały – mniejszy)

• w przypadku przymiotników jednosylabowych zakończonych na jedną samogłoskę i jedną spółgłoskę podwajamy ostatnią literę przed dodaniem końcówki -er, np.:
  
  big – bigger (duży – większy)
  fat – fatter (gruby – grubszy)
  thin – thinner (chudy – chudszy)
  hot – hotter (gorący – gorętszy)
  
  Uwaga! Ta zasada dotyczy tylko przymiotników zakończonych na samogłoski akcentowane, które w angielskim występują na końcu wyrazu samodzielnie: d, g, m, n, t. Nie dotyczy to choćby przymiotników kończących się na -w, np. slow – slower (wolny – wolniejszy).

• do przymiotników jednosylabowych zakończonych na -e dodajemy końcówkę -r, np.:
  
  nice – nicer (miły – milszy)
  close – closer (bliski – bliższy)

• w przymiotnikach dwusylabowych zakończonych na -y, usuwamy -y i dodajemy końcówkę -ier, np.:
  
  healthy – healthier (zdrowy – zdrowszy)
  happy – happier (szczęśliwy – szczęśliwszy)
  funny – funnier (śmieszny – śmieszniejszy)

 

2. Przymiotniki długie

• do przymiotników wielosylabowych nie dodajemy końcówek, aby utworzyć stopień wyższy. Zamiast tego poprzedzamy je przysłówkiem more, np.:
  
  dangerous – more dangerous (niebezpieczny – bardziej niebezpieczny)
  beautiful – more beautiful (piękny – piękniejszy)
  careful – more careful (ostrożny – ostrożniejszy)
  exciting – more exciting (ekscytujący – bardziej ekscytujący)
  boring – more boring (nudny – nudniejszy)

 

3. Przymiotniki stopniujące się nieregularnie

• niektóre przymiotniki mają nieregularny stopień wyższy, np.:
  
  good – better (dobry – lepszy)
  bad – worse (zły – gorszy)
  many/much – more (wiele/dużo – więcej)

 

→ Stopień wyższy – zastosowanie 

Stopnia wyższego używamy najczęściej w zdaniach ze spójnikiem than (niż, od), kiedy porównujemy osoby, zwierzęta, rzeczy, obiekty lub zjawiska, np.:

James is nicer than Tom. (James jest milszy od Toma.)

This dress is more expensive than the other one. (Ta sukienka jest droższa niż tamta.)

Uwaga! Pamiętaj, że użycie spójnika than to nie jest jedyny sposób na porównanie dwóch rzeczy. Inne przykłady:

Who is faster? You or Sally? (Kto jest szybszy? Ty czy Sally?)

This competition will show who is better. (Te zawody pokażą, kto jest lepszy.)

A: Are they the same height?
B: No, Bob is shorter.

(A: Są tego samego wzrostu?
B: Nie, Bob jest niższy.)

This shirt doesn’t fit. I need a bigger one. (Ta koszula nie pasuje. Potrzebuję większej.)

 

→ Stopień najwyższy – zasady tworzenia 

Bez względu na sposób stopniowania przymiotnika, stopień wyższy poprzedzony jest przedimkiem określonym the. 

1. Przymiotniki krótkie

• do przymiotników jednosylabowych dodajemy końcówkę -est, np.:
  
  tall – taller – the tallest (wysoki – wyższy – najwyższy)
  small – smaller – the smallest (mały – mniejszy – najmniejszy)

• w przypadku przymiotników jednosylabowych zakończonych na jedną samogłoskę i jedną spółgłoskę podwajamy ostatnią literę przed dodaniem końcówki -est, np.:
  
  big – bigger – the biggest (duży – większy – największy)
  fat – fatter – the fattest (gruby – grubszy – najgrubszy)
  thin – thinner – the thinnest (chudy – chudszy – najchudszy)
  hot – hotter – the hottest (gorący – gorętszy – najgorętszy)
  
  Uwaga! Ta zasada dotyczy tylko przymiotników zakończonych na samogłoski akcentowane, które w angielskim występują na końcu wyrazu samodzielnie: d, g, m, n, t. Nie dotyczy to choćby przymiotników kończących się na -w, np. slow – slower – the slowest (wolny – wolniejszy – najwolniejszy).

• do przymiotników jednosylabowych zakończonych na -e dodajemy końcówkę -st, np.:
  
  nice – nicer – the nicest (miły – milszy – najmilszy)
  close – closer – the closest (bliski – bliższy – najbliższy)

• w przymiotnikach dwusylabowych zakończonych na -y, usuwamy -y i dodajemy końcówkę -iest, np.:
  
  healthy – healthier – the healthiest (zdrowy – zdrowszy – najzdrowszy)
  happy – happier – the happiest (szczęśliwy – szczęśliwszy – najszczęśliwszy)
  funny – funnier – the funniest (śmieszny – śmieszniejszy – najśmieszniejszy)

 

2. Przymiotniki długie

Do przymiotników wielosylabowych nie dodajemy końcówek, aby utworzyć stopień najwyższy. Zamiast tego poprzedzamy je wyrażeniem the most, np.:

dangerous – more dangerous – the most dangerous
(niebezpieczny – bardziej niebezpieczny – najbardziej niebezpieczny)
beautiful – more beautiful – the most beautiful
(piękny – piękniejszy – najpiękniejszy)
careful – more careful – the most careful
(ostrożny – ostrożniejszy – najostrożniejszy)
exciting – more exciting – the most exciting
(ekscytujący – bardziej ekscytujący – najbardziej ekscytujący)
boring – more boring – the most boring
(nudny – nudniejszy – najnudniejszy)

3. Przymiotniki stopniujące się nieregularnie - niektóre przymiotniki mają nieregularny stopień najwyższy, np.:

good – better – the best (dobry – lepszy – najlepszy)
bad – worse – the worst (zły – gorszy – najgorszy)
many/much – more – the most (wiele/dużo – więcej – najwięcej)

 

→ Stopień najwyższy – zastosowanie 

• wyróżnienie kogoś lub czegoś na tle innych, np.:
  
  Jane is the smartest student in our school. (Jane jest najbardziej inteligentną uczennicą w naszej szkole.)
  
  My brother is the tallest in our family. (Mój brat jest najwyższy z naszej rodziny.)
  
  It’s the coldest day of the year. (To najzimniejszy dzień w roku.)
  
  Thank you. You are the best! (Dziękuję. Jesteś najlepszy/a!)

• w zdaniach z przymiotnikami w stopniu najwyższym często pojawiają się wyrażenia, które określają grupę lub zakres, na tle których dana osoba lub rzecz się wyróżnia, np.:
  
  in the world (na świecie)
  in Europe (w Europie)
  of (them) all (ze wszystkich)
  in town (w mieście)
  of the day / week / month / year (w całym dniu / tygodniu / miesiącu / roku)