Uwaga!

Zdań podrzędnych z imiesłowem teraźniejszym używamy, mówiąc o stanie rzeczy lub wydarzeniu, które miało miejsce w tym samym czasie co inne wydarzenie lub po nim.

Zdań podrzędnych z imiesłowem przeszłym używamy, mówiąc o stanie rzeczy lub wydarzeniu, które miało miejsce przed innym wydarzeniem. Zdanie główne i podrzędne muszą mieć ten sam podmiot.

Imiesłów teraźniejszy (forma czasownika z końcówką -ing) oraz imiesłów przeszły (II forma czasownika) często służą do zastępowania zdań przydawkowych (względnych). Imiesłowem teraźniejszym zastępujemy zdanie względne z czasownikiem w stronie czynnej, a imiesłowem przeszłym zastępujemy zdanie względne w stronie biernej. 

W zdaniach przydawkowych:

* przyimki możemy umieścić na końcu zdania przydawkowego (język potoczny) lub przed zaimkiem względnym (język formalny). 

* zaimki “where” oraz “when” mogą być zastąpione “which” z odpowiednim przyimkiem (np. in which, from which)

* z zaimkami “where” i “when” nie używamy przyimków

* "whom” (którego/których) jest bardziej formalną wersją “who”, której możemy użyć, kiedy jest to dopełnienie czasownika.

---

1. (przykład)