Uwaga!

Zdania względne (relative clauses) mają za zadanie dostarczyć dodatkowych informacji o osobach lub rzeczach, występujących w  zdaniu głównym.

Zdania względne definiujące dostarczają kluczowych informacji o kimś lub o czymś. Takiej informacji nie można ominąć i takiego zdania nie oddzielamy przecinkiem od zdania nadrzędnego. Kiedy zaimek względny odnosi się do dopełnienia, możemy go pominąć. Nie możemy go pominąć w zdaniach, w których zaimek względny odnosi się do podmiotu. Spójnik that możemy zastosować w odniesieniu do ludzi, rzeczy i zwierząt jedynie w zdaniach definiujących.

Dodatkową lub nieistotną informację należy oddzielić przecinkami jedynie wtedy, kiedy jej pominięcie nie wpływa na zrozumienie zdania głównego. Takie zdanie to zdanie niedefiniujące (non-defining). W zdaniach niedefiniujących NIE używamy spójnika “that”. 

Zaimki i przysłówki względne służą do wprowadzania zdań względnych:

Zaimki względne odnoszące się do ludzi: who/that (który/a/e)

Zaimki względne odnoszące się do rzeczy/zwierząt: which/that (który/a/e)

Zaimek posiadania odnoszący się do ludzi, rzeczy i zwierząt: whose (którego/ej)

Zaimek względny odnoszący się do miejsca: where (gdzie)

---

1. (przykład)