Polskie Państwo Podziemne było systemem tajnych struktur państwowych działających podczas II wojny światowej na okupowanych ziemiach polskich. Podlegało legalnym władzom RP na uchodźstwie. Obejmowało pion wojskowy i pion cywilny, które organizowały opór przeciw okupantom oraz przygotowywały odbudowę niepodległego państwa.

Struktury wojskowe

Ich początkiem była utworzona 27 września 1939 r. Służba Zwycięstwu Polski (SZP). W listopadzie 1939 r. powołano Związek Walki Zbrojnej (ZWZ), przekształcony 14 lutego 1942 r. w Armię Krajową (AK). Jej dowódca podlegał Naczelnemu Wodzowi na uchodźstwie. Strukturę terenową tworzyły m.in. okręgi, obwody i placówki.