Rządy sanacji w Polsce trwały od przewrotu majowego w 1926 r. do wybuchu II wojny światowej w 1939 r. Sanacją nazywano obóz polityczny skupiony wokół Józefa Piłsudskiego. Nazwa pochodziła od łacińskiego słowa sanatio, oznaczającego uzdrowienie. Jego zwolennicy zapowiadali naprawę życia publicznego, walkę z korupcją i partyjniactwem oraz wzmocnienie państwa.

Sanacja wprowadziła system autorytarny, w którym najważniejsze decyzje podejmowała wąska grupa rządzących, a znaczenie parlamentu zostało ograniczone. Do śmierci w 1935 r. faktycznym przywódcą państwa był Piłsudski, chociaż nie sprawował urzędu prezydenta. Pełnił natomiast funkcje ministra spraw wojskowych i Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych, a okresowo także premiera. Prezydentem został związany z nim Ignacy Mościcki.