Zdaniem Sokratesa, prawdziwa mądrość polega na świadomości własnych ograniczeń poznawczych, co wyraża się w słynnym sformułowaniu, które powtarzał Sokrates: „Wiem, że nic nie wiem”. Sokrates uważa, że mądrość bierze się przede wszystkim z uczciwości intelektualnej, która każe nie twierdzić, iż się coś wie, kiedy nie jest się czegoś pewnym. Dodatkowo, prawdziwa mądrość wymaga troski o własną duszę i jej rozwój moralny. Jest to bowiem ważniejsze niż zabieganie o pieniądze i dobra materialne.