Obywatel w Atenach:

Obywatelstwo w Atenach posiadali wyłącznie wolni dorośli mężczyźni. Na początku istnienia polis ateńskiego władza w mieście należała do eupatrydów, czyli szlachetnie urodzonych obywateli. Piastowali oni wszystkie najważniejsze urzędy, ograniczając tym samym znaczenie zgromadzenia ludowego.

W VII w.p.n.e. polityka eupatrydów zmierzała do indywidualnego bogacenia się oligarchów kosztem biedniejszych obywateli. Spowodowało to ubożenie społeczeństwa oraz popadanie w długi. Część obywateli nie mogąc opłacić swoich wierzycieli stawała się niewolnikami. Trudna sytuacja społeczna powodowała wzrost napięć w polis ateńskich.

W 594 r.p.n.e. zostały przeprowadzone reformy Solona, które miały na celu polepszyć sytuację społeczną obywateli. Przede wszystkim Solon ogłosił jednorazowe umorzenie wszystkich długów nazywane także "strząśnięciem długów"i zakazał niewolenia ludzi za długi. Najważniejszą zmianą w ramach reform było wprowadzenie podziału obywateli na cztery klasy majątkowe. Przynależność zależała od dochodów i wysokości plonów. Wpływ na politykę państwową ściśle zależał od przypasowania do klasy majątkowej. Im obywatel był bogatszy tym miał więcej praw. 

W 508 r.p.n.e. zostały przeprowadzone reformy Klejstenesa. Ich głównym celem było zdemokratyzowanie ustroju polis ateńskiego. Wśród licznych reform wyróżnia się m.in. nadanie obywatelstwa innym grupom mieszkańców Aten. Otrzymali je metojkowie oraz potomkowie wolnych chłopów. Ponadto prawa polityczne otrzymali teci, czyli według Solona najniższa klasa majątkowa. Klejstenes zmienił prawo uzależniające zakres praw od majątku. Od tej pory w obradach zgromadzenia ludowego mogli brać udział wszyscy obywatele. Klejstenes powołał również Radę Pięciuset, której celem było kontrolowanie urzędników. Do najważniejszych zmian na drodze demokratyzacji ustroju było wprowadzenie ostracyzmu, który miał chronić nowy ustrój przed zapędami do tyranii.